Met toestemming van de familie deel ik een verhaal, een biezondere ontmoeting….

Winkelen op zaterdagmiddag, eerst naar de Greef en dan naar het centrum van Horst. Bij de Greef kom ik graag, even de nieuwe stoffen bekijken. Drie dames in de leeftijd van mijn eigen kinderen trokken mijn aandacht. Hun stofkeuze was gemaakt, een van hen maakte een foto maar die gaf niet de juiste weergave. Ja, stof moet je zien én voelen. Het was een drie eenheid, ik zag een mengeling van verdriet, ‘n traan, ‘n schouderkopje maar vooral verbondenheid.

Bij de kassa gaf ik hen een compliment over de stofkeuze en vroeg waarvoor het was. Ze zeiden, “ons mam is overleden en van deze stof laten we een wade maken”. Hun uitvaartverzorging was Yvonne Vos en vaak gaat het verzoek dan naar mij om de wade te maken. Zij noemde het: “kleine cadeautjes van boven” dat we elkaar troffen in de winkel. De stof werd bezorgd en op zondag kon ik er in alle rust aan werken.

Om er een persoonlijk tintje aan te geven vroeg ik of ze een tekst op het kussen wilde. De familie had een mooie tekst: Haije megje mam oma 🦋 Hoe vaak zeg je in het leven: haije megje, haije mam, haije oma…..

Gewikkeld in een wade/reismantel begon zij aan haar laatste reis…..

En dan ineens zeg je voor een laatste keer…

Haije megje, haije mam, haije oma